Şeref Yılmaz’la ilk hikâye kitabı Konsolos’un Köpeği üzerine konuştuk. Şairliğinden deneme yazarlığına ve en son da hikâyeye yöneliş serüvenini sorduk. Bu serüvende yaşadıklarını, nasıl bir yol izlediğini, kendisine eşlik edenleri, yüreklendirenleri sorduk. O da bütün içtenliğiyle cevapladı sorularımızı. Bundan sonraki yazı serüveninde kendisine başarılar diliyoruz.

-Önce şiir, sonra deneme ve şimdi de hikâye. Şeref Yılmaz’ın bilinçli bir tercihi miydi bu serüven, yoksa ilham perisinin büyüsüne kapılışı mı?
-İlham Perisi ne demek bilemeyeceğim… Kastedilen ilham ise eğer o zaman sorunun cevabı “hayır” olur. İlhamı önemsiyorum. İlham olmazsa şiir ve yazı çok zor yazılır. Yazılsa bile sağlıklı olmaz; sığ kalır. Bununla beraber ilham her şey değildir. Günümüzde edebiyatla meşgul olan birtakım insanlar, ilhama “vahiy” muamelesi yapıyorlar. Yeni yeni bir şeyler yazmaya başlayan birisi “Şu yazdıklarım bir şeye benzemiş mi bir bakar mısınız?” diye kanaatimizi almak için geliyor.

DEVAMI